Kapitał zakładowy wynosił 150 tys. zł, w skład zarządu wchodzili: inż. Wiktor Hłasko, inż. Józef Gajl, Wincenty Waligóra, dr Jerzy Marjan Kozicki, Edward Kreps, Edward Nelh. Dyrektorami byli: Jan Bielski, Lucjan Drzażdżyński, dr Herz Halpern, dr Stanisław Łańcucki, Edward Michalski, Henryk Schweitzer, Ryszard Spindel, inż. Zygmunt Schiele, Marek Fern, inż. Kurt Glöckner, Marek Werter, Ryszard Windisch i dr Gustaw Goldberg. W 1937 roku siedzibą centrali we Lwowie były pomieszczenia w kamienicy przy ul. Batorego 26 (ob. wuł. Kniazia Romana).
Jak tylko przedsiębiorstwo Karpaty okrzepło we Lwowie, zaczęło zakładać oddziały w różnych miastach Rzeczypospolitej. Filie Sprzedaży Produktów Naftowych powstały w Białej Podlaskiej, Białymstoku, Bielsku, Brześciu nad Bugiem, Bydgoszczy, Częstochowie, Dąbrowie Górniczej, Drohobyczu, Grodnie, Grudziądzu, Kaliszu, Katowicach, Kielcach, Krakowie, Krośnie, Lublinie, Lwowie, Łomży, Łodzi, Łucku, Poznaniu, Przemyślu, Równem, Rzeszowie, Siedlcach, Tarnowie, Toruniu, Warszawie, Wilnie i Włocławku. Taki oddział, na początku lat dwudziestych, powstał także w Radomiu.
Spółka „Karpaty”
Sprzedaż Produktów Naftowych ulokowała się w kamienicy przy ul. Piłsudskiego 3. Otworzyła też swój sklep firmowy przy ul. Podjazdowej 14 (obecnie ul. Beliny-Prażmowskiego). Zajmowała się sprzedażą nafty, benzyny, olejów pędnych i smarowych oraz smarów technicznych.
Interes musiał iść bardzo dobrze, bo w 1938 roku radomskie „Karpaty” uruchomiły przy ul. Malczewskiego 10 stację obsługi samochodów wraz ze sklepem. Zajmowano się tu naprawą silników i podwozi samochodowych. Radomski oddział spółki Sprzedaż Produktów Naftowych prowadził działalność także w czasie okupacji niemieckiej. Po zakończeniu II wojny światowej został upaństwowiony.
Na podstawie informacji zawartych w „Encyklopedii Radomia. Nowe wydanie”, Radom 2012
Napisz komentarz
Komentarze