Przejdź do głównych treściPrzejdź do wyszukiwarkiPrzejdź do głównego menu Radio Rekord Radom 29 lat z Wami Radio Rekord Radom 29 lat z Wami
sobota, 3 stycznia 2026 07:07
Reklama

Wielokulturowe dziedzictwo Radomia, cz. III

Dziś kolejna część cyklu "Wielokulturowe dziedzictwo Radomia". Wielokulturowość Radomia najpełniej wyraża się w dziejach miasta w XIX i pierwszej połowie XX w., kiedy społeczność lokalną tworzyli przedstawiciele różnych narodowości i wyznań. Główne grupy etniczne, nadające w owych czasach tożsamość miastu, to: Polacy, Żydzi, Niemcy i Rosjanie, a religijne: oprócz katolików, wyznawcy judaizmu, prawosławia i protestantyzmu. Dziś o cmentarzu ewangelicko-augsburskim.


Poprzedni odcinek serii TUTAJ.


U zbiegu ulic Wolanowskiej i Kieleckiej znajduje się cmentarz ewangelicko-augsburski. Nekropolia ewangelicka powstała w Radomiu w 1833 r. Początkowo cmentarz był jedynie otoczony fosą i szpalerami drzew. W 1859 r. jego obszar powiększono w kierunku południowym i zachodnim i ogrodzono murem z bramą. Kolejnego jego powiększenia dokonano w 1893 r., w stronę południową. Wybudowano domek grabarza i stróża. Podczas I wojny światowej cmentarz był miejscem pochówku żołnierzy armii pruskiej i austro-węgierskiej. W 1934 r. podwyższono mur ogrodzenia.


Zabytkowy Cmentarz Ewangelicko-Augsburski

Kształt cmentarza jest nieregularny, o formie wieloboku, uwarunkowany położeniem w narożniku skrzyżowania ulic. Zachował się układ przestrzenny i komunikacyjny, wynikający z etapowego rozwoju nekropolii. Najstarsza część usytuowana jest wzdłuż alei głównej, wychodzącej od bramy. Zachowane nagrobki wznoszone były w 2. poł. XIX w. i na pocz. XX w. Prezentują różne typy: krzyż na pniu i skale, obelisk na cokole, grobowiec z rzeźbą, grobowiec z krzyżem na cokole, stela. Stanowią cenne materialne świadectwo minionych czasów. Na kilku nagrobkach widnieją nazwiska osób, które wniosły duży wkład w rozwój Radomia (Ludwik Karsch, Franciszek Wickenhagen). Cechuje je wysoki poziom wykonania. Na szczególna uwagę zasługuje nagrobek rodziny Arnekkerów, który wieńczy piękna figura kobiety opartej o skałę.

Mur ceglany jest prosty, podzielony na przęsła; brama, w formie arkady, zwieńczona jest sygnaturką, w prostokątnych płycinach umieszczono tablice pamiątkowe, lewa z datą założenia cmentarza, druga z datą obmurowania. Zieleń cmentarna przetrwała w szczątkowej formie.

Po ostatniej wojnie nekropolia, pozostawiona bez dozoru, ulegała licznym aktom dewastacji. Od lat 70. XX w. podejmowano wiele działań, zmierzających do zachowania tego cennego obiektu. Prowadzono prace ewidencyjne i inwentaryzacyjne. W 2008 r. opracowana została dokumentacja – inwentaryzacja grobów i zieleni , przy udziale środków finansowych Gminy Miasta Radomia. W 2009 r. wytyczono i wykonano alejki wraz z placem gospodarczym, w ramach większego projektu zagospodarowania cmentarza ewangelicko-augsburskiego i budowy lapidarium.


Tomasz Gola, WUOZ w Warszawie, delegatura w Radomiu.

Artykuł został opublikowany w kwartalniku „Renowacje i zabytki”, nr 1 (46) 2014. Publikacja za zgodą spółki Rewitalizacja.


Podziel się
Oceń

Reklama