adresy kultury

Lata 60. ubiegłego wieku to początki biblioteki, wtedy gromadzkiej; książnicę ulokowano w prywatnym budynku w rynku. W latach 70. natomiast, w nowo powstałej remizie strażackiej przy ul. Opoczyńskiej znalazł siedzibę Klub Rolnika – pierwsza placówka kultury.

W połowie lat 50. ubiegłego wieku w Wierzbicy – wykorzystując miejscowe, bogate złoża wapienia i radziecką technologię - wybudowano wielką cementownię „Przyjaźń”. Zatrudnienie znalazły tu setki osób – zarówno przyjezdnych z okolicznych miast i wsi, jak i z samej Wierzbicy. Chcąc zapewnić im godziwą rozrywkę kierownictwo przedsiębiorstwa postanowiło powołać do życia Robotniczy Ośrodek Kultury. Jego pierwszą szefową została Ewa Zaręba.

To „samorządowa instytucja kultury, która służy zaspokajaniu potrzeb czytelniczych mieszkańców gminy Wierzbica”. Jej początki sięgają stycznia 1947 roku, kiedy to, na mocy dekretu o bibliotekach i opiece nad zbiorami bibliotecznymi.

Miejski i Gminny Ośrodek Kultury jako instytucja działa od 1977 roku, ale początki zorganizowanej działalności kulturalnej w Skaryszewie sięgają lat 60.

Publiczna biblioteka w Skaryszewie powstała w grudniu 1947 - w jednoizbowym lokalu przy ul. Kościelnej (obecnie ul. Mickiewicza). Wyposażenie stanowiły dwie szafy, w których mieściło się 446 książek.

W 1957 roku zakończyła się budowa okazałego dwukondygnacyjnego gmachu przy ul. Radomskiej 1. Uroczyście otwarto w nim Zakładowy Dom Kultury ZTS „Pronit”. Jego pierwszym dyrektorem był Bogusław Trojanowski. W 1976 placówka uzyskała status międzyzakładowej i przyjęła nazwę: Robotniczy Ośrodek Kultury.

Miejska Biblioteka Publiczna w Pionkach w grudniu 2022 roku obchodziła 75-lecie. Powstała, jako gminna, w grudniu 1947 w dwóch izbach domu przy ul. Kolejowej. Jej kierownikiem została nauczycielka Alicja Gugała. Po roku kierownictwo placówki objęła Leokadia Wojciechowska.

To jedyna biblioteka publiczna na terenie gminy Pionki. Powstała w 1947 roku. Jej siedzibą jest budynek Ochotniczej Straży Pożarnej w Jedlni.

Są w wielu miastach w Polsce, a także w Wilnie, Brukseli i Nowym Jorku. Przystanki Historii to inicjatywa Instytutu Pamięci Narodowej. Celem ich działalności jest popularyzacja najnowszej historii Polski.

Książnica powstała w 1947 roku, a jej pierwszym kierownikiem został Józef Banaszkiewicza. Rok później bibliotekę przejęła Feliksa Baryłko; utworzona została także filia w Bardzicach. W 1951 roku placówką zaczął kierować Jan Tarnasiewicz, a trzy lata później zorganizowano filię w Parznicach.

Pierwsze wzmianki o działalności kulturalnej w Jedlińsku pochodzą z 1917 roku, kiedy to przy straży pożarnej utworzono kółko dramatyczne, prowadzone przez Mariana Zanela i Wacławę Ziembicką. Po wybudowaniu remizy, w której było więcej miejsca i znalazła się sala widowiskowa kółka rozwinęło skrzydła. Urządzano tu wieczory recytatorskie, wystawiano sztuki.

Biblioteka w Jedlińsku została założona w 1948 roku. Na jej siedzibę przeznaczono świetlicę. Niewielkim wówczas księgozbiorem opiekowała się H. Jarzyńska. Sześć lat później placówka przeniosła się do lokalu przy Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej. Kolejne siedziby biblioteki to: Dom Strażaka przy ul. Warszawskiej (1971 rok), i stara Szkoła Podstawowa przy ul. Świętego Wojciecha (1986).

„Działo się to 21 grudnia 1947 roku…” - tak rozpoczyna się dokument inaugurujący otwarcie biblioteki publicznej w Jedlni-Letnisku. Wcześniej, w międzywojniu, działała biblioteka przy szkole powszechnej z działem dla dorosłych i niewielka biblioteka parafialna prowadzona społecznie przez siostry Annę i Amelię Krumm.

Gromadzka Biblioteka Publiczna w Wojciechowie, bo od niej się zaczyna ta historia, zaczęła działać 1 marca 1957 r. Mieściła się w prywatnym lokalu i początkowo dysponowała 200 książkami, przekazanymi przez bibliotekę powiatową.

Historia Centrum zaczyna się w latach 50. ubiegłego wieku, kiedy to mieszkańcom coraz bardziej doskwierał fakt, że nie  ma w mieście żadnego ośrodka kultury, dobrej kawiarni czy większej świetlicy. Jedynym miejscem spotkań była sala w dawnym Domu Strażaka.