adresy kultury

Ogród Jordanowski jest placówką wychowania pozaszkolnego. Swoją działalnością obejmuje przede wszystkim dzieci i młodzież z terenu miasta i gminy Kozienice, a realizuje zadania edukacyjne, wychowawcze, kulturalne, profilaktyczne, opiekuńcze, prozdrowotne, sportowe i rekreacyjne.

„Początki kozienickiego muzealnictwa wpisują się w poczet pierwszych przedsięwzięć podejmowanych w tym zakresie w Polsce. Jako pewną datę możemy uznać rok 1777, w którym wzniesiona w naszym mieście rezydencja Stanisława Augusta Poniatowskiego była już gotowa do zamieszkania, zaś istotny element jej wyposażenia stanowiły bogate zbiory sztuki oraz cenny księgozbiór” - czytamy na stronie placówki.

Dom kultury w Kozienicach zaczął działać w latach 50. W ciągu następnych lat kilkakrotnie zmieniał się status placówki. W latach 2004-2010 funkcjonowała w strukturach Kozienickiego Centrum Kultury, Rekreacji i Sportu im. Bogusława Klimczuka, jako wydział kultury. 1 stycznia 2011 CKRiS podzieliło się na dwie jednostki: Kozienicki Dom Kultury im. Bogusława Klimczuka - samorządowa instytucja kultury oraz Kozienickie Centrum Rekreacji i Sportu - jednostka budżetowa.

Już w 1920 roku postępowe kozieniczanki wpadły na pomysł zorganizowania dostępnej dla wszystkich i bezpłatnej książnicy. Powstała już rok później, a mieściła się u zbiegu dzisiejszych ulic Kochanowskiego i Warszawskiej w wieży budynku nazywanego „Pod Giewontem”.

Gminna Instytucja Kultury, bo tym jest Dworek na Długiej, została utworzona w 2006 roku. Jego siedzibą stał się niewielki pałacyk przy ul. Długiej 3, stąd nazwa. Ma przede wszystkim zaspokajać potrzeby kulturalne mieszkańców poprzez „tworzenie i upowszechnianie różnych dziedzin kultury i sztuki”. Aktywizuje społeczeństwo, a także promuje działalność i talenty osób mieszkańców gminy.

Książnice publiczne mają w Jasieńcu prawie stuletnią tradycję. Bibliotekę dla pracowników i mieszkańców utrzymywała np., w latach 1923-28, cukrownia Czersk. Księgozbiór liczył ok. 2 tys. tomów, a cukrownicy korzystali z niego bezpłatnie. Przy bibliotece czynna była także czytelnia z czasopismami. W międzywojniu funkcjonował też biblioteka parafialna, z ok. 1500 tomami.

Błędowska biblioteka to samodzielna instytucja kultury finansowana przez gminę. Sieć biblioteczną tworzy ta główna placówka, w Błędowie oraz dwie filie: w Lipiu i Wilkowie Drugim. GBP gromadzi: beletrystykę dla dzieci i dorosłych, a także literaturę popularnonaukową ze wszystkich dziedzin wiedzy.

W lipcu 1946 roku Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Grójcu powołało do życia Gromadzką Bibliotekę Publiczną w Belsku. Nadano jej imię Tadeusza Kościuszki, a siedzibę miała w budynku Gromadzkiej Rady Narodowej w centrum Belska.

Miejsko-Gminna Biblioteka Publiczna w Wyśmierzycach jest związana z miastem i gminą już od 1945 roku.

Wypożyczamy w nich książki, chodzimy na wystawy czy koncerty albo uczestniczymy w organizowanych przez nie wydarzeniach. Instytucje kultury w swoim mieście mógłby zapewne wymienić każdy mieszkaniec, ale czy znamy je naprawdę? W cyklu „Na tropach kultury” przybliżamy historię placówek kultury z regionu radomskiego, prezentujemy ich zbiory i opisujemy najważniejsze z organizowanych przez nie wydarzeń.

W kronice Gminnej Biblioteki Publicznej w Starej Błotnicy jako rok założenia widnieje 1949. Jednak z analizy materiałów archiwalnych książnicy wynika, że działała ona jeszcze przed II wojną światową.

Z inicjatywą powołania – w 1947 roku - biblioteki w Radzanowie wyszły i władze gminy, i sami mieszkańcy. W lokalu gminy przydzielono jej jedną ciemną izbę. Zmieściły się w niej dwie szafy z 512 książkami. Pierwszym szefem placówki został Antoni Makarewicz, kierownik radzanowskiej szkoły.

Pierwsze wzmianki o księgozbiorach szkolnych pojawiają się już w 1923 roku, a publiczne udostępnianie zbiorów notowane jest od 1929. Ale biblioteka publiczna z prawdziwego zdarzenia powstała w Białobrzegach w 1947 roku, kiedy to do miasta trafiło pierwsze 350 woluminów, przekazanych przez Powiatową Bibliotekę Publiczną w Radomiu. Siedzibą instytucji była salka w szkole podstawowej, a jej pierwszym kierownikiem została Maria Piotrowska.

W marcu ubiegłego roku Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury, decyzją radnych i mieszkańców, zmienił nazwę na Białobrzeskie Centrum Kultury „Białe Brzegi”. Powstało też nowe skrzydło budynku.

W 1947 roku, realizując dekret o bibliotekach i opiece nad zbiorami, Gminna Rada Narodowa w Zakrzewie przyjęła uchwałę o powołaniu do życia książnicy. Pierwsze woluminy przynieśli sami mieszkańcy; część książek przekazało Ministerstwa Oświaty i Centralny Zarząd Bibliotek.