Wojciech Twardowski
- archeolog, twórca kabaretu Contra i animator kultury. Urodził się
w Warszawie. Do Radomia trafił na początku lat 60. po ukończeniu
studiów na Wydziale Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego.
Rozpoczął pracę w ówczesnym Muzeum Regionalnym, w którym
stworzył dział archeologii. W muzeum pracował aż do emerytury.
Jego prace badawcze koncentrowały się wokół grodu Piotrówka i
murów obronnych w Rynku, gdzie od 1966 roku prowadzone były
badania. Jest autorem wielu artykułów w pismach archeologicznych,
wydawnictwach radomskiego muzeum i kwartalnikach Radomskiego
Towarzystwa Naukowego. Oprócz archeologii jego pasją była poezja,
satyra i kabaret. Stworzył legendarny dziś kabaret Contra, który
odnosił sukcesy na przeglądach i festiwalach kabaretowych w Polsce.
Teksty pisał Twardowski, a muzykę Wiktor Szmajda. Był też znanym
animatorem kultury. Prócz „Korowodu dziejów”, czyli
wierszowanej historii Radomia, pisał teksty szopek. Był także
autorem felietonów, zamieszczanych na łamach radomskiej prasy. Po
przejściu na emeryturę nadal zajmował się nadzorem
archeologicznym.
Zmarł 25 sierpnia po
kilku miesiącach choroby nowotworowej. Miał 77 lat.
Marek Michoń –
wieloletni wiceprezes ds. technicznych Wodociągów Miejskich w
Radomiu. Absolwent Wydziału Inżynierii Sanitarnej Politechniki
Warszawskiej. Będąc stypendystą Miejskiego Przedsiębiorstwa
Wodociągów i Kanalizacji w Radomiu, pracę zawodową rozpoczął w
maju 1969. Podczas stażu pracował jako wykwalifikowany robotnik na
stacji pomp, pracował również w dziale sieci przy usuwaniu awarii
oraz przy budowie nowych sieci. Przez następnych pięć lat kierował
działem produkcji wody. W roku 1975, kiedy powstało Wojewódzkie
Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w Radomiu, Marek Michoń
został zastępcą dyrektora ds. technicznych. W 1992 został
wiceprezesem zarządu ds. technicznych nowo powołanej spółki
Wodociągi Miejskie. Tę funkcję pełnił do 2014 r. - do chwili
przejścia na emeryturę. Mimo to nadal pracował dla spółki; jako
nieoceniony specjalista służył radą i pomocą.
Zmarł 11 września. Miał
71 lat.
Andrzej Wajda –
jeden z najwybitniejszych polskich reżyserów, honorowy obywatel
Radomia. Urodził się 6 marca 1926 w Suwałkach. W Radomiu mieszkał
od marca 1934 roku; jego ojciec, zawodowy wojskowy, służył tu jako
oficer 72. pułku piechoty. W czasie wojny Andrzej Wajda uczył się
w gimnazjum na tajnych kompletach. Aby utrzymać rodzinę wraz z
bratem Leszkiem pracował w Landwirtschaft Zentrale, gdzie był
magazynierem, tragarzem i pomocnikiem bednarza. Zainteresował się
malarstwem, uczestnicząc w pracach konserwacyjnych i okresowo
pobierając nauki w szkole malarskiej w Krakowie. Po wojnie, w
1946 roku rozpoczął studia malarskie na Akademii Sztuk Pięknych w
Krakowie. W 1949 roku Wajda zrezygnował ze studiów, aby podjąć
studia reżyserskie w Szkole Filmowej w Łodzi. Ukończył je w 1953
roku. Popularność przyniosły mu filmy „Kanał” oraz „Popiół
i diament”. Reżyser m.in. „Popiołów”, „Brzeziny”,
„Wesela”, „Ziemi obiecanej”, „Panien z Wilka”, „Człowieka
z marmuru” i „Człowiek z żelaza”. 28 sierpnia 2000 r.
otrzymał tytuł honorowego obywatela Radomia. W tym samym roku
został uhonorowany Oscarem.
