Budynek zaprojektował słynny radomski architekt Alfons Pinno. W swojej formie odwołuje się do tzw. klasycyzującego modernizmu, charakterystycznego właśnie dla międzywojnia. Założony na planie litery L, dłuższe ramię ma od strony ul. Sienkiewicza. Reprezentacyjną elewację frontową – w formie ściętego narożnika – architekt wyposażył w półokrągły kolumnowy portyk z balkonem i schodami. Siedzibę dla sejmiku wybudowano w 1927 roku. W czasie okupacji znajdowała się tu komendantura niemieckiej żandarmerii wojskowej. Zaraz po zakończeniu wojny gmach stał się Komendą Garnizonu, a od 1947 roku zajmował go Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa Publicznego. Przesłuchiwano tu i torturowano żołnierzy Armii Krajowej, Narodowych Sił Zbrojnych oraz Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość. Potem w budynku działał Komitet Miejski i Powiatowy Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1975 roku mieści się tutaj Urząd Stanu Cywilnego, a od połowy lat dziewięćdziesiątych XX wieku część pomieszczeń przeznaczono dla Biura Rady Miejskiej i na posiedzenia Rady Miejskiej Radomia. Jesienią ubiegłego roku radni przenieśli się do ratusza.
W lipcu 2011 roku budynek przy ul. Moniuszki 9 został wpisany do rejestru zabytków. „Budynek został objęty ochroną konserwatorską ze względu na wartości artystyczne oraz historyczne. Do dziś zachowała się oryginalna klatka schodowa wraz z ażurową żeliwną balustradą. Pałac Ślubów wraz z reprezentacyjną fasadą, zachowanym układem wnętrz, ze względu na rolę, jaką pełni w świadomości lokalnej społeczności, stanowi jeden z najbardziej rozpoznawalnych i charakterystycznych obiektów w Radomiu” – czytamy w uzasadnieniu decyzji o wpisie do rejestru.
9 maja 2016 na budynku odsłonięto tablicę upamiętniającą ofi ary komunistycznego terroru.
Napisz komentarz
Komentarze