Wszak 350 „baniek” to olbrzymie pieniądze. To w zasadzie prawie tyle ile obecnie wynosi zadłużenie miasta. Przynajmniej te oficjalne (nie licząc zadłużenia spółek miejskich). I mimo, że od początku kibicuje radomskiemu lotnisku, gdy dowiedziałem się jak ma wyglądać konstrukcja finansowa związana z przejęciem lotniska przez PPL, miałem spore wątpliwości. „Radni tego nie puszczą”, „zobaczysz, uwalą to”, „będzie z tego niezła afera” - to tylko niektóre cytaty z rozmów jakie prowadziłem podczas obrad rady miejskiej, czy to z politykami, czy z zaprzyjaźnionymi dziennikarzami. Sam przyznam, że nie znając szczegółów, też bym to „uwalił”. Bo, tak na „chłopski rozum”, dlaczego miasto ma płacić komuś za to, że on chce zainwestować? Skoro chce to przecież niech inwestuje, ale własne pieniądze. Przepisy jednak mówią jasno, że gdy ktoś inwestuje na nie swoim gruncie i podnosi tym samym jego wartość to po zakończeniu okresu użytkowania gruntu może domagać się zwrotu poniesionych inwestycji. W tym przypadku oszacowano, że wzrost wartości terenu wyniesie właśnie ok. 350 mln zł. Terenu, którego miasto nie mogło sprzedać PPL-owi ze względu na to, że właścicielem jego jest Skarb Państwa, a miasto (w postaci Portu Lotniczego) prowadziło na nim działalność. Tak czy inaczej wychodzi na to, że mimo pozbycia się ogromnego ciężaru w postaci finansowania Portu Lotniczego Radom, miasto nadal będzie musiało do lotniska dopłacać. W 2020 roku Radom wyda na ten cel 2,3 mln zł, w kolejnych latach będzie płaciło od 16 do 18 mln zł aż do 2040 roku. Na pierwszy rzut oka – dużo. Ale tylko na pierwszy. Drugi rzut oka już wystarczy, by spróbować właściwie oszacować te „koszty”. Czy to nam się opłaci? Trudno jest mi odpowiedzieć na to pytanie. W radomskie lotnisko obecnie wpompowaliśmy około 170 mln zł i widzimy jaki jest tego efekt. Jak przed emisją na żywo w TV Dami programu „Punkt widzenia” powiedział radny Wędzonka: „teraz… w zasadzie budujemy lotnisko od nowa”. Tylko czy miasto na takie zabawy stać i czy nie ma pilniejszych potrzeb? I w razie niepowodzenia ile razy będziemy go jeszcze „budować od nowa”? Pewne jest jedno - wśród polityków znajdują się zarówno zwolennicy, jak i przeciwnicy takiego rozwiązania. PPL ma w najbliższych latach zainwestować w radomski port GIGANTYCZNE PIENIĄDZE – bo ponad pół miliarda zł. Za wydzierżawioną ziemię (ok 170 ha) PPL będzie płacił miastu czynsz. W 2019 roku wyniesie on 416 tys. zł, w 2020 3,2 mln zł, w latach 2021-2039 po 4,1 mln zł, a w 2040 2,8 mln zł. Tyle właśnie będzie trwać umowa dzierżawy terenu. Nie możemy także zapominać o rzeczy niezwykle ważnej, co najmniej tak bardzo jak samo lotnisko – czyli o inwestycjach |okołolotniskowych”. Czy pomogą miastu zrekompensować poniesione koszty? I czy wszystkie dobra, które wniesie ze sobą wraz z dobrodziejstwem inwentarza lotnisko da się zamknąć w rachunku ekonomicznym? To pokażą najbliższe lata.
Wiele razy pisałem, że kibicuję naszmu lotnisku. Jednak po ostatniej sesji rady miejskiej trochę mi skrzydła opadły dlatego, że w znacznej większości radni na ślepo podjęli decyzję. Jedynie radny Fałek i Woźniak byli przeciwni, a ten pierwszy wnioskował o zwołanie utajnionej sesji, podczas której radni będą mogli zapoznać się z niejawną umową pomiędzy miastem, a PPL-em. I mimo że po wiceprezydenturze Ryszarda Fałka nie szczególnie przepadam za nim, to muszę przyznać mu rację. To był jeden z nielicznych na tej sesji głosów rozsądku. Cóż mogę napisać? Widać radni wolą czytać moje felietony, aby zobaczyć kogo się doczepię tym razem, niż zajrzeć w dokumenty i sprawdzić dlaczego trzeba zagłosować za wydaniem takiej kwoty.
Radni z wyjątkiem wymienionych dwóch panów bezpartyjnych jednak zagłosowali za zmianami choć na pewno bez zapoznania się z umową. I jak teraz wytłumaczyć zwykłemu Kowalskiemu, że umowy należy czytać? Ale i tak – nie jest źle, szanowni radomianie. Nie jest źle!
A czytelnictwo, jak najbardziej, trzeba promować.
Napisz komentarz
Komentarze