IGA CEMBRZYŃSKA
Aktorka, scenarzystka, reżyserka, piosenkarka, kompozytorka i producentka filmowa, właścicielka firmy producenckiej Iga-Film.
Urodziła się 2 lipca 1939 w Radomiu. Pierwsze lata życia, przypadające na okres II wojny światowej, spędziła w Brześcach i Rogowie. Po wojnie wróciła z rodziną do Radomia. Na fortepianie zaczęła się uczyć grać jako dziecko, wkrótce została zapisana do szkoły muzycznej. Absolwenta klasy przyrodniczo-geograficznej (1957) II Liceum Ogólnokształcące im. Marii Konopnickiej w Radomiu. Przez jeden semestr studiowała na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1962 ukończyła studia w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie. Śpiewała sopranem koloraturowym.
Po studiach debiutowała w Teatrze Telewizji, została też zaangażowana do Teatru Powszechnego w Warszawie. W 1964 debiutowała na ekranie rolą księżniczki Eminy w „Rękopisie znalezionym w Saragossie” Wojciecha Hasa, a także odebrała trzecią nagrodę w kategorii: piosenka kabaretowo-rozrywkowa za wykonanie utworu „Intymny świat” na 2. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. W 1965 otrzymała z Bohdanem Łazuką drugą nagrodę za wykonanie piosenki „W siną dal” na 3. KFPP w Opolu. Przez dwa miesiące tego roku występowała – na zaproszenie Bruno Coquatrixa – w paryskiej Olympii. Po zakończeniu kontraktu otrzymała propozycję przedłużenia umowy i zagrania kolejnych koncertów, jednak odmówiła. Widzowie zapamiętali jej role w „Salcie”, „Hydrozagadce” czy „Stawce większej niż życie”.
W latach 90. prowadziła zajęcia wokalne w PWSFTViT w Łodzi. W 2000 zadebiutowała jako reżyserka, tworząc film dokumentalny „Pamiętnik filmowy Igi C.”.
Zmarła 30 lipca 2026. Miała 87 lat. Została pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.
------------------------------------------------------------------------------------
JERZY LESZCZYŃSKI
Wieloletni trener i działacz związany z piłką nożną w regionie radomskim, nauczyciel akademicki.
Swoją pracę trenerską rozpoczął w 1974 roku - od szkolenia grup młodzieżowych Broni Radom. Z tym klubem był związany przez wiele lat. Prowadził zarówno młodzież, jak i zespoły seniorskie, a także pełnił funkcję dyrektora klubu. Leszczyński pracował również jako trener Radomiaka w sezonie 1988/1989. W późniejszych latach ponownie był związany z Bronią. Pracował także z zespołami MZKS Kozienice, Prochu Pionki, Rol-Motu Ciepielów czy Plonu Garbatka.
Dużą część swojej działalności poświęcił również Radomskiemu Okręgowemu Związkowi Piłki Nożnej. Przez lata kierował wydziałem szkolenia i był trenerem edukatorem. Pełnił także funkcję wiceprezesa ROZPN w latach 1995-2000 oraz 2000-2004. Był również kandydatem na prezesa związku.
Jerzy Leszczyński był również wykładowcą Politechniki Radomskiej i organizował kursy trenerskie, przyczyniając się do kształcenia kolejnych szkoleniowców z regionu. Przez wiele lat był też nauczycielem wychowania fizycznego w IV Liceum Ogólnokształcącym z Oddziałami Dwujęzycznymi im. dra Tytusa Chałubińskiego w Radomiu.
Jerzy Leszczyński zmarł 16 sierpnia 2026. Miał 78 lat.
---------------------------------------------------------------------------------------
BRONISŁAW KAWĘCKI
Działacz opozycji antykomunistycznej w PRL.
Urodził się 29 kwietnia 1954 w Sandomierzu. W 1979 ukończył Zaoczne Liceum Ogólnokształcące dla Pracujących w Radomiu. W latach 1974-1978 działał w Związku Harcerstwa Polskiego, w latach 1973-1979 był wychowawcą w Państwowym Domu Pomocy Społecznej dla Dzieci w Radomiu, a w latach 1979-1982 pracował na stanowisku kierownika magazynów centralnych w Przedsiębiorstwie Zaopatrzenia Lecznictwa Cezal. W latach 1989-1990 prowadził własną działalność gospodarczą.
Od września 1980 był członkiem Zarządu Regionu Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego NSZZ „Solidarność” Ziemia Radomska. Od grudnia 1980 do maja 1981 był członkiem Prezydium MKZ, a od maja 1981 członkiem Zarządu Regionu Międzyzakładowej Komisji Robotniczej NSZZ „Solidarność” Ziemia Radomska. Delegat na I Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność”. Przewodniczący Społecznego Komitetu Budowy Pomnika Protestu Robotniczego Czerwiec '76. Od 1985 członek radomskiego Klubu Inteligencji Katolickiej.
Od 14 grudnia 1981 do 7 lipca 1982 internowany.
Współzałożyciel Komitetu Obywatelskiego Ziemi Radomskiej, a następnie pełnomocnikiem komitetu wyborczego Jana Pająka w pierwszych wyborach do Senatu RP.
W 2018 odznaczony przez Prezydenta RP Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W tym samym roku odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności.
Bronisław Kawęcki zmarł 29 sierpnia 2026. Miał 72 lata.
---------------------------------------------------------------------------------------
JOLANTA SKOCZYLAS
Inżynier budownictwa, nauczycielka, menedżerka oświaty i dyrektorka Zespołu Szkół Budowlanych im. Kazimierza Wielkiego w Radomiu.
Urodziła się 31 maja 1960 roku. Absolwentka radomskiej „Budowlanki” z nią - w 1991 roku – związała swoje zawodowe życie. W 2002 roku została dyrektorką Zespołu szkół Budowlanych i kierowała nią przez kolejne 20 lat. Jej praca przypadła na okres intensywnego rozwoju szkoły. „Budowlanka” w tym czasie wzmacniała współpracę z przedsiębiorstwami budowlanymi oraz rozwijała kształcenie praktyczne i dualne.
W 2014 roku Jolanta Skoczylas pełniła funkcję wiceprezes Radomskiego Centrum Szkolenia Zapaśniczego „Olimpijczyk”, wspierając rozwój sportu młodzieżowego.
W 2022 otrzymała Medal Prezydenta Radomia za zasługi dla lokalnej edukacji.
Zmarła 6 października 2026 roku. Została pochowana na cmentarzu na Firleju.
-------------------------------------------------------------------------------
TADEUSZ OSIŃSKI
Samorządowiec, wieloletni wójt gminy Kowala, były starosta radomski.
Absolwent Szkoły Mechanizacji Rolnictwa na Wacynie i Wydziału Transportu Politechniki Warszawskiej. W 1988 roku został powołany na naczelnika gminy Kowala. W latach 1990-2006 i 2014-2018 wójt gminy Kowala. W kadencji 2006-2010 starosta radomski. Przewodniczący Rady Powiatu Radomskiego III kadencji. W kadencji 2018-23 zasiadał w Radzie Powiatu Radomskiego.
Doświadczony samorządowiec z 30-letnim stażem, społecznik cieszący się uznaniem mieszkańców.
Tadeusz Osiński zmarł 16 października 2026 roku. Miał 73 lata. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Kowali.
Napisz komentarz
Komentarze