Razem dla raków szlachetnych

Podczas akcji edukacyjnej w lesie spotkali się naukowcy, przyrodnicy, leśnicy, samorządowcy, ludzie biznesu i młodzież szkolna. Leśnicy podkreślają, że takie inicjatywy przyrodnicze łączą, a nie dzielą. A dzięki ochronie czynnej rak szlachetny, który kiedyś występował w wodach tego regionu, ma szansę na powrót.

- Działanie to ma na celu wzmocnienie lokalnej populacji tych bardzo rzadkich, ginących, skrajnie zagrożonych gatunków, które są pod ochroną. Raki szlachetne są rodzimym gatunkiem, ale musimy pamiętać, że atakują je, w całej Polsce, gatunki zawleczone, inwazyjne: amerykańskie, azjatyckie - mówi Jacek Tabor z Mazowiecko-Świętokrzyskiego Towarzystwa Ornitologicznego.

Gatunek ten jest wskaźnikiem jakości wód i bardzo szybko, o ile nie najszybciej reaguje na zanieczyszczenia. Śródleśne rzeki i strumienie, w które obfitują tereny leśne Puszczy Kozienickiej, w tym w Nadleśnictwie Zwoleń dają szanse na powodzenie działań.

- Jest to kolejne wykorzystanie bogactwa przyrodniczego gminy Garbatka-Letnisko. Raki żyły u nas od bardzo dawna. Bardzo się cieszę, że te wody nadal są czyste i że będą zasilane w nowe populacje. Tak, by raki po części się odrodziły, ale też miały szansę przetrwać - mówi Teresa Fryszkiewicz, wójt gminy Garbatka-Letnisko 

Akcję objęła patronatem Fundacja Enea oraz Enea Wytwarzanie sp. z o.o., która wspiera działania na rzecz przyrody i współpracuje z przyrodnikami i Lasami Państwowymi.

- Mamy takie hasło: zielone oblicze Elektrowni Kozienice. To przede wszystkim dbałość o naturę, o przyrodę, zarówno na terenie naszej firmy, jak i w jej otoczeniu. A Garbatka-Letnisko to jest własnie otoczenie - Puszcza Kozienicka, o którą bardzo dbamy - mówi Piotr Kutkowski, rzecznik prasowy Enea Wytwarzanie sp. z.o.o.

W Puszczy Kozienickiej jest wiele siedlisk odpowiednich dla raka szlachetnego, głównie drobnych cieków wodnych, nieużytkowanych i niezbyt często penetrowanych przez ludzi. Z odłowionych na terenie Puszczy samic od początku realizacji projektu uzyskano wylęg ok. 8 tys. młodych raczków. Część z nich została wypuszczona do tutejszych cieków i wzmocniła liczebność lokalnych populacji.