Przypomnijmy, do zdarzenia doszło w maju ubiegłego roku. Mężczyźni dla zabawy pod nieobecność matki, wsadzili ponad półtorarocznego Kacpra do pralki. Sprawa wyszła na jaw jednak dopiero po trzech miesiącach, gdy w internecie pojawił się filmik dokumentujący zdarzenie. Prokuratura oskarżyła mężczyzn o znęcanie się psychiczne i fizyczne nad dzieckiem ze szczególnym okrucieństwem i narażenie go na niebezpieczeństwo. Sąd Rejonowy w Radomiu uznał mężczyzn za winnych. Wyrok w tej sprawie zapadł we wtorek, 5 listopada. - Tomasza K. i Adama B. sąd uznaje za winnych tego, że w dniu 13 maja 2018 roku działając wspólnie i w porozumieniu znęcali się psychicznie i fizycznie nad niespełna dwuletnim Kacprem. Umieścili chłopca w pralce automatycznej, którą zamknęli, przetrzymując chłopca w jej wnętrzu na około dziewięć sekund. Nagrali z tego zdarzenia film telefonem komórkowym i naśmiewali się z pokrzywdzonego, a następnie włożyli mu papierosa do ust i wykonali zdjęcie, czym narazili małoletniego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utarty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu – mówiła w trakcie wyroku sędzia Beata Zielińska.
Tomasza K. - konkubenta matki, który włożył chłopca do pralki, jak również włożył mu papierosa do ust i polecił nagrywać koledze całe zdarzenie, sąd skazał na karę półtora roku więzienia. Zaś jego kolegę i jednocześnie współlokatora - Adama B., który całe zdarzenie nagrywał, sąd skazał na karę jednego roku pozbawienia wolności. Adam B. został także uznany za winnego, iż w trakcie przesłuchiwania w charakterze podejrzanego, składając wyjaśnienia, fałszywie oskarżył innego kolegę o popełnienie tego przestępstwa. Przy czym na poczet orzeczonej kary sąd zaliczony okres rzeczywistego pozbawienia wolności, w przypadku Tomasza K. tj. od dnia 18 sierpnia 2018 roku do 21 stycznia 2019, a w przypadku Adama B. tj. od dnia 18 sierpnia 2018 do 22 sierpnia 2018.
Ponadto sąd również w całości obciążył oskarżonych kosztami procesu oraz wydatkami poniesionymi na rzecz skarbu państwa. Uzasadniając wyrok sędzia Beata Zielińska przyznała, że wina oskarżonych nie budzi wątpliwości, ale nie w takim zakresie jakim zarzucił to prokurator. W ocenie sądu oskarżeni nie działali ze szczególnym okrucieństwem. Dlatego wyrok półtora roku i roku więzienia dla Tomasza K. i Adam B. jest niższy niż domagał się prokurator (prokuratura domagała się dwa i pół roku oraz półtora roku). - Zgodnie z aktualnym orzecznictwem sam fakt, iż ofiarą znęcania jest małoletnie, bezbronne dziecko nie jest wystarczające do uznania, że przestępstwo było połączone ze szczególnym okrucieństwem w rozumieniu art. 207 § 2 KK – mówiła sędzia Beata Zielińska, odczytując wyrok. - Nie działa tutaj żaden automatyzm, wszystko zależy od ustaleń faktycznych. Zdaniem sądu działania oskarżonych były rzeczywiście wysoce naganne i bez wątpienia wyczerpały znamiona przestępstwa znęcania się nad małoletnim. Jednak podnieść należy, że było to zdarzenie jednorazowe. Dziecko w bębnie pralki umieszczone było jedynie przez kilka sekund, żadnej innej przemocy zarówno psychicznej, jak i fizycznej ze strony oskarżonych dziecko nie doznało. Widniejący na zdjęciu papieros w ustach dziecka nie był zapalony. Dziecko też nie doznało żadnych obrażeń, dlatego też sąd nie dopatrzył się szczególnego okrucieństwa – wyjaśniła sędzia.
Ponadto przy uzasadnieniu wyroku sąd podzielił opinie biegłych, że u dziecka, które doznaje przemocy fizycznej czy psychicznej mogą wystąpić poważne problemy emocjonalne. - Sytuacja przymusu, skrępowania dziecka, pozostawiania go bez kontaktu werbalnego i dotykowego zdaniem biegłych mogła wywołać w dziecku stan stresu pourazowego w postaci przerażenia, paniki, w co konsekwencji może doprowadzić do lęku przed zamkniętymi pomieszczeniami – wyjaśniała sędzia.
Przy wydawaniu wyroku sąd brał pod uwagę, że mężczyźni nie byli wcześniej karani, a także wyrazili skruchę. Sąd przy wymiarze kary w przypadku Tomasza K. brał pod uwagę, że nadal pozostaje on w konkubinacie z matką pokrzywdzonego dziecka, którego razem wychowują, sprawuje również opiekę nad ich wspólnym nowo narodzonym w lutym tego roku dzieckiem, a także pracuje i uczy się. Natomiast w przypadku Adama B. sąd brał pod uwagę, że prowadzi obecnie ustabilizowane życie. – Zdaniem sądu wymierzone kary są adekwatne do stopnia winny, jak również społecznej szkodliwości zarzucanych czynów. Na pewno kary będą dolegliwe dla oskarżonych, jednakże dopuszczając się zarzucanych czynów powinni liczyć się z konsekwencjami swojego nagannego zachowania. Zachowanie oskarżonych wobec małoletniego chociaż trwające krótko niewątpliwie miało drastyczny przebieg i istniało zagrożenie dla jego życia i zdrowia – tłumaczyła na sali rozpraw sędzia Beata Zielińska.
Wyrok jest nieprawomocny. Na ogłoszeniu wyroku obecny był jedynie Adam B. a w imieniu Tomasza K. obecny był pełnomocnik.
Napisz komentarz
Komentarze