Wybudowany w 1827 roku gmach z przeznaczeniem na siedzibę Komisji Województwa Sandomierskiego (województwo Królestwa Polskiego, ze stolicą w Radomiu, istniało w latach 1816-37) zaprojektował Antonio Corazzi. Ten wybitny przedstawiciel klasycyzmu, urodzony w Livorno w 1792 roku, w Polsce działał w latach 1819-47. Zrealizował tu 50 własnych projektów, głównie w Warszawie. Jego dziełem jest m.in. pałac Staszica (obecnie siedziba Polskiej Akademii Nauk), gmach Teatru Wielkiego czy pałac ministra Druckiego-Lubeckiego.
Do radomskiego dzieła Corazziego w latach 1938-42 dobudowano tylne skrzydło, a władze niemieckie wzniosły nowy front od strony ul. Curie-Skłodowskiej. W 1966 roku w gmachu wybudowano salę koncertową. Poza Radomską Orkiestra Kameralną i Urzędem Miejskim w budynku ma swoją siedzibę m.in. delegatura Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego i Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Warszawie.
O dawnej siedzibie Komisji Województwa Sandomierskiego mówi się potocznie od lat dziewięćdziesiątych „gmach Corazziego”, a z czasem nazwiskiem architekta zaczęto określać także placyk przed budynkiem. Teraz miasto chce, by „plac Corazziego” stał się nazwą obowiązującą, a nie tylko zwyczajową.
W uzasadnieniu przygotowanego na poniedziałkową sesję rady miejskiej projektu uchwały czytamy: Plac to jedna z wizytówek Radomia, jedno z najbardziej reprezentatywnych miejsc w mieście. Jest miejscem spotkań mieszkańców naszego miasta. Regularnie odbywają się tu imprezy, wystawy, festyny i inne ważne dla Radomia wydarzenia”.
Najlepsze wiadomości video z Radomia znajdziesz na naszym kanale na YouTube - TUTAJ.
