Czy jest na to szaleństwo lekarstwo? Ponoć jest i ponoć jest to bezpartyjność. Lokalni politycy też już zauważyli chorobę zwaną partyjniactwem i postanowili wyborcom zaserwować pseudolekarstwo. A że polityków w mieście wielu, to i wiele recept na lekarstwo na ową chorobę, partyjniactwem zwaną. I każde lekarstwo jest najlepsze. Pierwsi w mieście modę na bezpartyjność wyczuli przedstawiciele Radomskiego Samorządu Obywatelskiego z Jarosławem Kowalikiem na czele. Do stowarzyszenia zapisało się wielu byłych członków i kandydatów na członków partyjnych, którym partyjne listy w przeszłości nie przeszkadzały. Przewodniczącym został kandydat na prezydenta miasta w poprzednich wyborach samorządowych, startujący z list Kongresu Nowej Prawicy. Radomskim bezpartyjnym został też m.in. były kandydat Polski Razem Jarosława Gowina prof. Tadeusz Szumiata czy też inny startujący na posła z list Nowoczesnej - Cezary Brymora. Samo stowarzyszenie chce skupić wokół siebie polityków działających dotychczas w innych lokalnych stowarzyszeniach – takich, jak Radomianie Razem czy Wspólnota Samorządowa.
Chwilę po powstaniu stowarzyszenia, w radzie miejskiej kilku działaczy Platformy Obywatelskiej postanowiło opuścić szeregi partii i nazwać się bezpartyjnymi. Ci radomscy „bezpartyjni” (ku zniesmaczeniu większości tych, którzy na nich trzy lata temu głosowali) prawdopodobnie sami w szranki wyborcze nie staną. Dość głośno mówi się o tym, że mają wystartować z partyjnych list ich nieoficjalnego koalicjanta w radzie, czyli Prawa i Sprawiedliwości. „Zdrajcy” owi podobno toczą w tej chwili negocjacje dotyczące miejsc na PiS-owskich listach, jakie mają dostać. W życiu nie dałbym im miejsc na listach PiS i tym bardziej na nich już bym nie zagłosował - bo kto zdradził raz, to zdradzi i drugi.
Są jeszcze jedni bezpartyjni – ci ogólnopolscy, czyli Ruch Samorządowy „Bezpartyjni”, którego pełnomocnikiem w Radomiu został (bezpartyjny) były szef lokalnych struktur Polski Razem Jarosława Gowina, Krzysztof Górak.
Jeśli ktoś pomyśli, że to już wszyscy bezpartyjni, to grubo się myli. Otóż podczas piątkowej debaty organizowanej przez Radomian Dla Demokracji prezydent Radosław Witkowski zdradził, że rozważa start w wyborach z własnego komitetu, a nie z list PO. Odważny człowiek. Przecież, gdy nie będzie przy jego nazwisku logo partii, to łatwo będzie można go pomylić z innym bezpartyjnym kandydatem. A przecież zabiegi konkurencji politycznej w poprzednich wyborach samorządowych, polegające na podstawieniu innej Marzeny Wróbel są dobrze znane. I, jak życie pokazało, skuteczne. A jak dobry był to wybór, to życie również pokazało. Jak to mówią - niejednemu psu na imię Burek. Sam znam jeszcze jednego Radosława Witkowskiego z Radomia. Gdyby ktokolwiek z konkurencji takiego kandydata wystawił, z pewnością głosy oddawane na obecnego prezydenta zostałyby rozmienione.
Skończmy jednak dywagacje o odwadze prezydenta... Tym oto sposobem w Radomiu powstały cztery ruchy bezpartyjne. Czy zdążą się do wyborów dogadać i stworzyć jedną, wspólną (bezpartyjną, rzecz jasna) listę? W to akurat wątpię. Bo przecież ciężko będzie się dogadać ludziom tworzącym cichą koalicję z PiS-em lub tym, których ugrupowanie poparło w poprzednich wyborach samorządowych byłego prezydenta miasta z PiS-u Andrzeja Kosztowniaka z tymi, którzy w poprzednich wyborach poparli urzędującego prezydenta z Platformy.
Czy ciemny naród (tak nazwał wyborców PiS/widzów obecnej TVP prezes Jacek Kurski) kupi to lekarstwo? Jedno jest pewne – nieważne, czy po wyborach samorządowych większość w mieście zdobędą partyjni, czy bezpartyjni i tak w większości będą to dokładnie te same partyjne opatrzone twarze (żeby nie rzec brutalniej), które zasiadają obecnie w radzie. Jedyne, co się zmieni, to to, jaką maskę na potrzeby wyborczej mody na te swoje… twarze przywdzieją.
Napisz komentarz
Komentarze