Wyobraźmy sobie, że oglądamy teleturniej „Jeden z dziesięciu”, ale lekko zmieniamy w nim zasady. Zamiast 10 przepytywanych weźmy 28 pytających, a w roli prowadzącego obsadźmy prezydenta miasta, który na te pytania musi odpowiadać. Bo w większości przypadków to do niego swoje pytania kierują radni. Z przepytywaniem prezydenta bywa różnie. Czasem tych pytań jest mniej, a czasem więcej. Niektórzy z pytających są bardziej, a niektórzy mniej aktywni. Są tacy, którzy w czasie kadencji nie zapytali o nic (są, są!). Są też tacy, którzy przez większość czasu piastowania stanowiska radnego nie pytali prawie wcale, a uaktywnili się dopiero w roku wyborczym. Zwłaszcza, że zbliża się czas (daj, Panie Boże) rozliczeń i kampanii, a niektórzy opuszczając swoje macierzyste ugrupowanie, muszą na siłę pokazać aktywność, ku obrzydzeniu większości ich wyborców. Po co? Po to, żeby ten „ciemny lud” widział, jak bardzo się starają i walczą o jego sprawy. Po to, aby wyborcy znów dali się nabrać i na nich zagłosowali. Mimo że w najbliższych wyborach wystartują z przeciwnej listy niż poprzednio. Tak też się stało w przypadku wspomnianego radnego.
Można łatwo sprawdzić, ile razy zawracał głowę prezydentowi przed swoim odejściem. I tak, na przykład, w październiku ubiegłego roku radni złożyli w sumie 10 interpelacji. Ile z tych zapytań złożył pozostający wtedy jeszcze w Platformie Obywatelskiej radny Kaca? Żadnego! W listopadzie radni złożyli całe cztery zapytania. Z tych czterech zapytań całe jedno należało do radnego Kacy. W czasie kadencji – gdy pozostawał w Platformie, również nie miał wielu pytań. Wcześniej w całej kadencji zadał tylko jedno pytanie. 20 stycznia 2017 roku pytał o... remont parkingu przy Młodzianowskiej.
Radny zaczął się wyraźnie wsłuchiwać w głos wyborców dopiero, gdy z PO odszedł i zostało na niego wylane wiadro pomyj – zarówno ze strony byłych kolegów, jak i wyborców (słusznie czy nie – to już zupełnie inna historia). I akurat wtedy, gdy musiał pokazać, jak bardzo się miastem interesuje, zaczął pytać. Pytaniami strzelał jak karabin maszynowy. Wśród 53 interpelacji w całej kadencji, od początku tego roku radny już zdążył złożyć 51. A w ostatnim miesiącu znalazł aż 21 powodów, aby o coś zapytać. I tu, bez sarkazmu, brawo. Szkoda, że tak późno zrozumiał, na czym polega służebność wobec wyborców. I tak radny, pokazując swoją aktywność, daje powód do tego, aby kolejny raz wyborcy mu zaufali. Interesuje się przecież ich problemami. Interweniuje. Ale dlaczego robi to dopiero w roku wyborczym? Czy wcześniej problemy, o które teraz pyta, nie istniały? A może po prostu ich nie widział, a na interwencje w sprawach mieszkańców szkoda było czasu? Wiem, można zawsze powiedzieć, że wcześniej był w kajdanach partyjnych i kneblowano mu usta, zabraniano pytać. Teraz jako niezależny, bezpartyjny radny może działać. Tylko kto w to uwierzy?
Skupiłem się na Marcinie Kacy, ale mogłem też spokojnie napisać o kilku innych. Bo pan radny nie pozostaje w swojej misji osamotniony.
Radni są po to, żeby prezydentowi patrzeć na ręce, rozliczać go. Jednak patrząc na przedwyborczą nadaktywność niektórych, mam wrażenie, że kadencję śmiało można byłoby skrócić do jednego roku. Skoro radni działają lepiej jedynie w roku wyborczym, a przez pozostałe trzy lata nie wykazują się zbytnią aktywnością, to po co przepłacać? W końcu dieta na konto wpływa regularnie co miesiąc – nieważne, czy się dostrzegało, czy też nie, z czym mieszkańcy Radomia mają problemy. Trochę tak – czy się stoi, czy się leży, dieta na konto się należy. Kończąc, życzę nam, wyborcom dobrej pamięci przy urnach. Aby po ogłoszeniu wyników głosowania nie było… moralnego kaca.
Napisz komentarz
Komentarze