Świetność kina niemego

Świetność kina niemego
Najlepsze wiadomości video z Radomia znajdziesz na naszym kanale na YouTube - TUTAJ

W związku z tym warto odkurzyć swoją wiedzę na temat perełek kina niemego, które na zawsze zapisały się na kartach historii. Będzie to autorski przegląd wybranych filmów niemych, które wg autorki artykułu, są najlepsze, oryginalne, ciekawe.

Bracia August i Louis Lumière 1895 r.

To twórcy pierwszego kinematografu. Dzięki nim 10 Muza mogła wypłynąć na szerokie wody. 28 grudnia 1895 r. w Paryżu odbył się pokaz ich dwuminutowego filmu "Wyjście robotnic z fabryki Lumière'ów w Lyonie". I tak zaczęła się ich przygoda z filmem. W ślady Lumière'ów poszli inni.



Charles Spencer Chaplin i jego filmy

Wielka kariera Chaplina rozpoczęła się po przeniesieniu się z Europy do USA. Charakterystyczny strój: bufiaste spodnie, melonik, bambusowa laseczka, wąsik oraz charakterystyczny chód stały się szybko rozpoznawalne na całym świecie. Chaplina od innych komików wyróżniał liryzm i błazenada  — to połączenie uczyniło go nieśmiertelnym („Gorączka złota”, „Światła wielkiego miasta”).

"Zmęczona śmierć" 1921 r.

 Jego fabuła nawiązuje do znanego dramatu Schillera, "Faust". Jak wiadomo główny bohater zaprzedał swoją duszę diabłu, by żyć wiecznie. W tej historii kobieta wchodzi w układ z upersonifikowaną śmiercią, by odzyskać swego ukochanego. Jeśli podczas podróży ze Śmiercią uda jej się ocalić trzy istnienia ludzkie, wtedy Fatum cofnie wyrok na jej lubego. Metafizyczna wyprawa pełna symboli i alegorii uświadamia śmiertelniczce, że z przeznaczeniem się nie wygra. Desperacki krok, chęć ratunku ukochanego, udowadnia, że ów wysiłek jest marnością i beznadzieją. Historia zakochanej kobiety przedstawia prawdziwe życie ludzkie, które niechybnie dąży do śmierci, a od niej nie da się uciec.

Nosferatu - symfonia grozy" 1922 r.

Pierwszym filmem traktującym o wampirach jest "Nosferatu - symfonia grozy" z 1922 r. produkcji niemieckiego reżysera F. W. Murnau. Inspiracją do stworzenia tego dzieła była powieść Brama Stockera, opowiadająca o walce śmiertelników z drakulą z Transylwanii, który pragnie skraść serce narzeczonej swego byłego pracownika. Podróżuje statkiem, śpi w trumnie, wypija krew załodze statku, szczury uciekają z pokładu. Słynna scena, kiedy to Nosferatu zbliża się do pokoju swej ukochanej, idąc po schodach, a jego cień rozpościera się po całej ścianie, uwydatniając jego szpony, była wykorzystywana w innych produkcjach filmowych o podobnej tematyce. Niemcy lubują się w wampiromanii, dlatego też niejako odświeżyli "Nosferatu..." sprzed ponad osiemdziesięciu lat i nakręcili ten sam w 1982 r.



"Pies andaluzyjski" 1929 r.

Twórcami tego filmu byli Salvatore Dali i Luis Buñuel. To surrealistyczny zapis marzeń sennych obu mężczyzn. Obraz składa się z luźnych scen, które nie są ze sobą powiązane. Jedyne, czego można się trzymać, by jakkolwiek zrozumieć ten film, jest para głównych bohaterów, którzy poprzez różne sceny pokazują alter ego ludzkiej natury. Potrzeba osoby prowadzącej, by pojąć, o co chodzi w tym ponad piętnastominutowym filmie pełnym licznych absurdów. Widz może być zszokowany widokiem mrówek chodzących po rękach mężczyzny, wielkiego fortepianu, w którym leżą dwa rozkładające się ciała osłów ciągnięte przez dwóch księży. Scena początkowa -
zbliżenie rozcinanego brzytwą oka, ma znaczenie symboliczne - to apel do widza - człowieku, wszystko, co tu zobaczysz, dzieje się w nocy, kiedy nie widzisz, tylko śpisz i śnisz.



Karolina Sierka

Najświeższe wiadomości z Radomia i regionu znajdziesz na profilu CoZaDzien.pl na Facebooku - TUTAJ

Polecamy