Krótka historia tańca europejskiego


Nie można jednoznacznie określić, kiedy powstał taniec. Ma tyle wieków, ile rodzaj ludzki. Na początku był związany z rytuałami jednoczenia się z siłami przyrody oraz wywoływania określonych zjawisk atmosferycznych. Taniec dojrzewał wraz z ewoluowaniem naszego gatunku, wkraczając na salony stawał się nieodłącznym elementem ludzkiej kultury.


para tanecznaW czasach pierwotnych przypisywano mu moc magiczną. Wierzono, że poprzez specyficzne ruchy ciała można uchronić się od chorób, nieurodzaju i innych nieszczęść. W starożytności stał się jedną z głównych form życia kulturalnego i uważa się, że to starożytna Grecja była prekursorem tańca europejskiego. To tutaj nabierał on kształtów. Łączono go z gestami, różnorodną mimiką. Zaczął być ściśle związany z muzyką i poezją.

Z czasem taniec europejski jako pierwszy wyznaczył nowy (jak na ówczesne czasy) styl. Było to tańczenie w parach. Kobiety i mężczyźni zaczęli traktować wspólne pląsanie jako formę rozrywki i flirtu. Prawdziwy boom przypadł na wiek XIX i XX w tzw. epoce przemysłowej. Wtedy to powstał walc, tango, charleston, polka, swing, twist i inne.

W drugiej połowie XX wieku taniec stał się również dyscypliną sportu, a za centrum jego nowego rodzaju uważano Londyn. Utworzono odpowiednie normy, organizacje sędziowskie, poziomy wtajemniczenia itd.

Obecnie wśród młodzieży najbardziej popularne są różne odmiany tańca nowoczesnego. Mowa tu o takich stylach, jak hip-hop, break dance, electric boogie, disco dance i wiele innych. Na przestrzeni lat popularnością zaczęły się cieszyć style latynoamerykańskie. Dzisiejsze rodzaje pląsania stale się zmieniają i nabierają coraz to nowszego kształtu. To dziedzina sztuki, która ciągle się zmienia wraz z mentalnością i pomysłowością ludzką.

KrzyCh


Tagi: taniec, sztuka
Polecany artykuł

Zatańczmy oberki i mazurki, czyli Zawirowania radomskie Czas na kolejną dawkę pięknej muzyczno-tanecznej tradycji Radomszczyzny. W sobotę, 9...

x